ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΟΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ
Η φροντίδα με ενδοϋαλοειδικές ενέσεις βασίζεται σε αξιολόγηση του αμφιβληστροειδούς, OCT, μέτρηση οπτικής οξύτητας και σαφή διάγνωση. Η θεραπεία σχεδιάζεται με βάση τα κλινικά ευρήματα, την εικόνα της ωχράς και την κλινική ανταπόκριση.
Η αξιολόγηση ξεκινά από τη διάγνωση και τον λόγο για τον οποίο εξετάζεται η ενδοϋαλοειδική θεραπεία, όπως υγρή AMD, διαβητικό οίδημα ωχράς ή οίδημα ωχράς μετά από φλεβική απόφραξη αμφιβληστροειδούς.
Συνήθως περιλαμβάνει μέτρηση οπτικής οξύτητας, εξέταση του αμφιβληστροειδούς, OCT και σύγκριση με προηγούμενα ευρήματα όταν υπάρχουν. Με αυτόν τον τρόπο εκτιμάται αν υπάρχει υγρό, οίδημα, αιμορραγία ή δομική μεταβολή στην ωχρά.
Το OCT δείχνει την ωχρά σε διατομή και βοηθά να φανεί αν υπάρχει υγρό μέσα ή κάτω από τον αμφιβληστροειδή. Παράλληλα καταγράφει το πάχος του αμφιβληστροειδούς, δομικές μεταβολές και την ανταπόκριση σε προηγούμενη θεραπεία.
Τα ευρήματα του OCT ερμηνεύονται μαζί με την όραση και την κλινική εξέταση. Αυτό έχει σημασία γιατί τα συμπτώματα από μόνα τους δεν δείχνουν πάντα με ακρίβεια τη δραστηριότητα της νόσου. Περισσότερα υπάρχουν στη σελίδα Τεχνολογία & Διαγνωστική.
Η οπτική οξύτητα μετριέται γιατί ο στόχος της θεραπείας δεν είναι μόνο να βελτιωθεί η εικόνα στο OCT, αλλά να προστατευθεί η χρήσιμη κεντρική όραση.
Μερικές φορές το OCT βελτιώνεται πριν φανεί σημαντική αλλαγή στην όραση. Σε άλλες περιπτώσεις, η όραση μπορεί να περιορίζεται από παλαιότερη βλάβη του αμφιβληστροειδούς. Γι' αυτό η ανταπόκριση αξιολογείται με συνδυασμό απεικόνισης και οπτικής λειτουργίας.
Οι ενδοϋαλοειδικές ενέσεις μεταφέρουν φάρμακο στο εσωτερικό του ματιού για παθήσεις που επηρεάζουν την ωχρά και τον αμφιβληστροειδή.
Χρησιμοποιούνται όταν υπάρχει υγρό, ενεργή διαρροή ή νόσος που μπορεί να απειλήσει την κεντρική όραση. Η απόφαση εξατομικεύεται και βασίζεται στην απεικόνιση, στην οπτική οξύτητα και στην κλινική ανταπόκριση.
Η θεραπεία και η παρακολούθηση σχεδιάζονται σύμφωνα με τη διάγνωση, τα ευρήματα στο OCT, την οπτική οξύτητα και την κλινική ανταπόκριση. Το ιατρείο τεκμηριώνει τις κλινικές πληροφορίες που χρειάζονται για τη συνέχεια της φροντίδας.
Ήπιος ερεθισμός, δακρύρροια, ευαισθησία στο φως ή μικρή κοκκινίλα στο μάτι είναι συχνά και συνήθως υποχωρούν γρήγορα.
Οι ενδοϋαλοειδικές ενέσεις είναι συχνή θεραπεία και πραγματοποιούνται με άσηπτη τεχνική. Σπάνιοι κίνδυνοι, όπως λοίμωξη μέσα στο μάτι, ρήξη ή αποκόλληση αμφιβληστροειδούς, αιμορραγία ή σημαντική φλεγμονή, εξηγούνται κατά την κλινική συζήτηση.
Σχετική φροντίδα
Αξιολόγηση ξηρής και υγρής AMD, με θεραπευτικό σχεδιασμό όταν υπάρχουν ενεργά ευρήματα.
Έλεγχος διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και οιδήματος ωχράς, με OCT και θεραπεία όπου χρειάζεται.
Αξιολόγηση φλεβικής απόφραξης αμφιβληστροειδούς και οιδήματος ωχράς με παρακολούθηση στον χρόνο.
Το OCT, η απεικόνιση αμφιβληστροειδούς και η μέτρηση οπτικής οξύτητας βοηθούν στον θεραπευτικό σχεδιασμό και την παρακολούθηση.
Οι περισσότεροι ασθενείς αναφέρουν πολύ λιγότερη ενόχληση από όση περίμεναν. Το μάτι μουδιάζεται προηγουμένως και η ένεση διαρκεί μόνο λίγα δευτερόλεπτα.
Εξαρτάται από τη διάγνωση, τα ευρήματα στο OCT, την οπτική οξύτητα και την κλινική ανταπόκριση. Σε κάθε επανέλεγχο τεκμηριώνονται οι πληροφορίες που χρειάζονται για τη συνέχεια της φροντίδας.
Η όραση μπορεί να είναι ελαφρώς θολή για μερικές ώρες. Οι περισσότεροι ασθενείς προτιμούν να κανονίσουν μεταφορά για την ημέρα της ένεσης.