ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΟΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ

Διαβητική Νόσος Ματιών & Αμφιβληστροειδοπάθεια

Ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στα αγγεία του αμφιβληστροειδή που επηρεάζουν την όραση — συχνά χωρίς εμφανή πρώιμα συμπτώματα. Ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος αποτελεί σημαντικό μέρος της διαχείρισης του διαβήτη. Για τη διαβητική νόσο ματιών στην Πάφο, η Δρ Βαλεντίνα Σταύρου παρέχει δομημένη αξιολόγηση αμφιβληστροειδή, OCT απεικόνιση και αντιμετώπιση διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και οιδήματος ωχράς, συμπεριλαμβανομένων ενδοϋαλοδειδών ενέσεων όταν χρειάζεται.

Κλείστε ραντεβού Πλήρης Οφθαλμολογικός Έλεγχος

Έλεγχος αμφιβληστροειδή OCT απεικόνιση Θεραπεία με ενέσεις

Πώς ο διαβήτης επηρεάζει τα μάτια

Η χρόνια υπεργλυκαιμία βλάπτει τα μικρά αγγεία σε όλο το σώμα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που τροφοδοτούν τον αμφιβληστροειδή. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να προκαλέσει διαρροή, απόφραξη ή ανώμαλη ανάπτυξη νέων αγγείων — καθένα από τα οποία μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του αμφιβληστροειδή και την όραση.

Επειδή αυτές οι αλλαγές μπορούν να εξελιχθούν σιωπηλά επί χρόνια, τα άτομα με διαβήτη κινδυνεύουν να έχουν σημαντική βλάβη στον αμφιβληστροειδή πριν αντιληφθούν κάποια αλλαγή στην όρασή τους.

Τι είναι η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια;

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια είναι ο όρος για τις αγγειακές αλλαγές στον αμφιβληστροειδή που προκαλούνται από τον διαβήτη. Ταξινομείται σε στάδια ανάλογα με τη σοβαρότητα.

Ήπια αμφιβληστροειδοπάθεια — πρώιμες αλλαγές, όπως μικροανευρύσματα και μικρές αιμορραγίες. Η όραση συνήθως δεν επηρεάζεται σε αυτό το στάδιο, αλλά η παρακολούθηση είναι σημαντική.
Μέτρια έως σοβαρή μη πολλαπλασιαστική αμφιβληστροειδοπάθεια — πιο εκτεταμένες αλλαγές με μειωμένη ροή αίματος και αυξανόμενο κίνδυνο εξέλιξης.
Πολλαπλασιαστική αμφιβληστροειδοπάθεια — ανώμαλα νέα αγγεία αναπτύσσονται στην επιφάνεια του αμφιβληστροειδή. Αυτά τα αγγεία είναι εύθραυστα και μπορεί να αιμορραγήσουν, προκαλώντας σημαντική απώλεια όρασης αν δεν αντιμετωπιστούν.

Διαβητικό οίδημα ωχράς κηλίδας

Το διαβητικό οίδημα ωχράς κηλίδας (ΔΟΩ) εμφανίζεται όταν υγρό διαρρέει στην ωχρά κηλίδα — την κεντρική περιοχή του αμφιβληστροειδή που ευθύνεται για τη λεπτομερή όραση. Είναι η πιο συχνή αιτία απώλειας όρασης σε άτομα με διαβήτη και μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε στάδιο αμφιβληστροειδοπάθειας.

Το ΔΟΩ μπορεί να προκαλέσει θολή ή παραμορφωμένη κεντρική όραση, δυσκολία στην ανάγνωση και μειωμένη αντίθεση. Η OCT απεικόνιση είναι απαραίτητη για την ανίχνευση και παρακολούθηση του οιδήματος.

Ποιος χρειάζεται διαβητικό οφθαλμολογικό έλεγχο;

Όλα τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2 πρέπει να υποβάλλονται σε τακτικό έλεγχο αμφιβληστροειδή. Ο κίνδυνος αμφιβληστροειδοπάθειας αυξάνεται με τη διάρκεια του διαβήτη και με λιγότερο καλά ελεγχόμενο σάκχαρο ή πίεση.

ετήσιος έλεγχος συνιστάται για τα περισσότερα άτομα με διαβήτη
συχνότερη παρακολούθηση για εκείνους με υπάρχουσα αμφιβληστροειδοπάθεια ή οίδημα ωχράς
η εγκυμοσύνη σε άτομα με διαβήτη απαιτεί ειδικό οφθαλμολογικό έλεγχο
ο νεοδιαγνωσθείς διαβήτης τύπου 2 μπορεί ήδη να εμφανίζει αλλαγές στον αμφιβληστροειδή κατά τη διάγνωση

Τι περιλαμβάνει η αξιολόγηση

Ένας πλήρης διαβητικός οφθαλμολογικός έλεγχος περιλαμβάνει:

μέτρηση οπτικής οξύτητας
εξέταση αμφιβληστροειδή μετά διαστολής κόρης
OCT απεικόνιση για αξιολόγηση ωχράς κηλίδας και πάχους αμφιβληστροειδή
ανασκόπηση προηγούμενων ευρημάτων και σύγκριση με την πάροδο του χρόνου
συζήτηση συστηματικών παραγόντων κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης HbA1c, πίεσης και λιπιδίων

Θεραπευτικές επιλογές

Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της διαβητικής νόσου ματιών.

Ενδοϋαλοδειδείς ενέσεις — η κύρια θεραπεία για το διαβητικό οίδημα ωχράς και σε ορισμένες περιπτώσεις πολλαπλασιαστικής αμφιβληστροειδοπάθειας. Περισσότερες πληροφορίες στη σελίδα αμφιβληστροειδή και ενέσεων.
Θεραπεία με laser — εστιακή ή παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία laser μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε επιλεγμένες περιπτώσεις πολλαπλασιαστικής αμφιβληστροειδοπάθειας.
Παραπομπή για υαλοειδοαμφιβληστροειδική χειρουργική — όταν η προχωρημένη πολλαπλασιαστική αμφιβληστροειδοπάθεια απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση.

Ο ρόλος του συστηματικού ελέγχου

Παράλληλα με την οφθαλμολογική θεραπεία, η ρύθμιση του σακχάρου, της πίεσης και της χοληστερόλης παραμένει ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους επιβράδυνσης της εξέλιξης της διαβητικής νόσου ματιών. Ο συντονισμός με τον παθολόγο ή ενδοκρινολόγο του ασθενούς είναι συχνά χρήσιμος.

Διαβητικοί οφθαλμοί

Επόμενα βήματα και σχετική φροντίδα

Πότε να ζητήσετε νωρίτερη αξιολόγηση

Άτομα με διαβήτη που παρατηρούν αιφνίδιες αλλαγές στην όραση, νέες αιωρούμενες κηλίδες, σκοτεινή περιοχή ή "κουρτίνα" στο οπτικό πεδίο, ή ταχέως επιδεινούμενη θόλωση πρέπει να ζητούν άμεση αξιολόγηση.

Σχετικές σελίδες

Συχνές Ερωτήσεις για τη διαβητική νόσο ματιών

Η διαβητική νόσος ματιών δίνει πάντα συμπτώματα;

Όχι πάντα. Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια και το οίδημα ωχράς μπορεί να υπάρχουν και να εξελίσσονται χωρίς εμφανή μεταβολή στην όραση, ιδίως στα αρχικά στάδια. Αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους συνιστάται τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος σε όλα τα άτομα με διαβήτη.

Πόσο συχνά πρέπει να γίνεται οφθαλμολογικός έλεγχος σε ασθενείς με διαβήτη;

Τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2 πρέπει γενικά να υποβάλλονται σε εξέταση αμφιβληστροειδή τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο. Εκείνοι με ενεργό αμφιβληστροειδοπάθεια ή οίδημα ωχράς χρειάζονται συχνότερη παρακολούθηση.

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια μπορεί να θεραπευτεί;

Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα. Το διαβητικό οίδημα ωχράς αντιμετωπίζεται με ενδοϋαλοδειδείς ενέσεις. Η προχωρημένη πολλαπλασιαστική αμφιβληστροειδοπάθεια μπορεί να απαιτεί laser ή χειρουργική αντιμετώπιση. Ο καλός συστηματικός έλεγχος επίσης παίζει σημαντικό ρόλο στην επιβράδυνση της εξέλιξης.

Ποια είναι η διαφορά αμφιβληστροειδοπάθειας και διαβητικού οιδήματος ωχράς;

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αναφέρεται σε αγγειακές αλλαγές στον αμφιβληστροειδή λόγω διαβήτη. Το διαβητικό οίδημα ωχράς είναι ειδική επιπλοκή όπου υγρό συσσωρεύεται στην ωχρά κηλίδα και αποτελεί την πιο συχνή αιτία απώλειας όρασης από τον διαβήτη. Και οι δύο καταστάσεις αξιολογούνται στο πλαίσιο της ίδιας εξέτασης.